Het slotdeel van de eerste biografie van een van de belangrijkste, invloedrijkste en meest geliefde beeldhouwers van de twintigste eeuw, en een van de grootste kunstenaars in de culturele geschiedenis van Amerika. Het tweede en laatste deel van deze schitterende biografie begint tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen Calder en zijn vrouw Louisa hun huis openstelden voor een stroom kunstenaars en schrijvers die uit Europa in ballingschap waren. In de naoorlogse decennia verdeelden ze hun tijd tussen de Verenigde Staten en Frankrijk, terwijl Calder zijn eerste monumentale openbare sculpturen maakte en spraakmakende opdrachten kreeg, waaronder voor Expo ’67 in Montreal en de Olympische Spelen van 1968 in Mexico-Stad. Jed Perl maakt duidelijk hoe Calders radicale beeldhouwkundige verbeeldingskracht de minimalistische en kinetische kunststromingen heeft gevormd die in de jaren zestig opkwamen. Ze zetten zich in om een einde te maken aan de oorlog in Vietnam; organiseerden uitbundige dansfeesten in hun huis in Connecticut; en zagen hoe de ‘mobile’, Calders essentiële artistieke uitvinding, zijn weg vond naar het woordenboek van Webster. Calder en Louisa bleven het risicovolle, bij uitstek bohemienachtige koppel dat ze al waren sinds hun eerste ontmoeting aan het einde van de Roaring Twenties. De biografie eindigt met Calders overlijden in 1976 op 78-jarige leeftijd – slechts enkele weken nadat een encyclopedische overzichtstentoonstelling van zijn werk was geopend in het Whitney Museum in New York – maar geeft ons een nieuw, helderder inzicht in zijn nalatenschap, zowel als kunstenaar als als mens. Tekst in het Engels.