Emil Nolde (1867-1956) is een van de belangrijkste en bekendste Duitse kunstenaars van het klassieke modernisme. Als gevierd kunstenaar werd hij de centrale figuur in de kunstconflicten onder het nationaalsocialisme, waarin de ene partij hem stileerde als de oude meester van het “Noords expressionisme”, terwijl zijn tegenstanders hem belasterden als een “kunstbolsjewiek”. Dit deel is het eerste waarin de uitgebreide bezittingen van het landgoed in Seebüll worden geanalyseerd en biedt verrassende nieuwe inzichten in Nolde’s zelfbeeld als onbegrepen “Duits” artistiek genie. De zoektocht naar erkenning en het werken aan zijn eigen legende lopen als een rode draad door de jaren 1930 en 1940. De publicatie bij de grote tentoonstelling in de Nationalgalerie verklaart Nolde’s zelfmobilisatie voor het nationaalsocialisme in de context van zijn werk aan zijn eigen autobiografie, toont de gevolgen van zijn radicaliserende antisemitisme en presenteert een volledig nieuw beeld van het beroepsverbod en het ontstaan van de naar verluidt in het geheim gecreëerde “Unpainted Pictures”. Talrijke niet eerder gepubliceerde brieven en documenten geven inzicht in de gespannen ontstaansgeschiedenis van de beroemdste legende van de moderne Duitse kunst.