De omvang en onomkeerbaarheid van de neergang van de VS worden steeds duidelijker naarmate Amerika de ene oorlog na de andere verliest en de ene bedrijfstak na de andere zijn technologische voorsprong kwijtraakt. Lachmann legt uit waarom de Verenigde Staten hun wereldwijde dominantie niet zullen kunnen handhaven. Hij zet de relatief korte periode van Amerikaanse hegemonie af tegen de eveneens korte periode van Nederlandse suprematie en het veel langere tijdperk van Brits leiderschap. In al die gevallen was de neergang niet onvermijdelijk en hield deze geen verband met mondiale kapitalistische cycli. De neergang is veeleer het gevolg van het succes waarmee elites de controle over hulpbronnen en overheidsbevoegdheden hebben weten te grijpen. Niet alleen gewone mensen ondervinden hier nadeel van, maar ook kapitalisten raken steeds minder in staat om hun belangen op elkaar af te stemmen en het beleid te voeren en de investeringen te doen die nodig zijn om economische en geopolitieke concurrenten elders in de wereld het hoofd te bieden. Conflicten tussen elites en uitdagingen door niet-elites bepalen het tijdstip en geven vorm aan de contouren van de neergang. Lachmann beschrijft de transformatie van de Amerikaanse politiek van een tijdperk van consensus onder de elite naar de huidige verlamming in combinatie met neoliberale plundering, verklaart de paradox van een Amerikaans leger met een ongekende technologische voorsprong dat niet in staat is zelfs de zwakste vijanden te onderwerpen, en de gevolgen van de kannibalisering van de Amerikaanse economie door de financiële sector. Tekst in het Engels.