Zijn grootformaat naaktportretten waren een schandaal en hebben Amedeo Modigliani (1884–1920) beroemd gemaakt. De publicatie presenteert voor het eerst de door hem geportretteerde kunstenaars in de context van de kosmopolitische scene in Parijs. Daarbij wordt ook zijn in 1915 begonnen serie van vrouwen met kort haar in mannenkleding in verband gebracht met de emancipatie van de vrouw tijdens de Eerste Wereldoorlog. Tegen deze achtergrond kunnen de in 1917 schandalige naakten op rode achtergrond opnieuw worden geïnterpreteerd. Ook Modigliani’s Parijse kunstenaarsvrienden en zijn ontwikkeling in de context van het Europese modernisme komen aan bod. De door Henri de Toulouse-Lautrec beïnvloede afbeeldingen van toneel en dans vertaalde Modigliani naar maskers en figuurtjes; in zijn op Paul Cézanne geïnspireerde portretten liep hij zowel vooruit op het neoclassicisme van Picasso als op de Neue Sachlichkeit in het Duitsland van de jaren twintig.