Pierre-Auguste Renoir heeft ons begrip van de sfeervolle figuurschilderijen van het impressionisme meer gevormd dan bijna welke andere kunstenaar ook. Zijn schilderij La fin du déjeuner, dat sinds 1910 in het Städel Museum in Frankfurt hangt, is nu het uitgangspunt voor een uitgebreid onderzoek naar een inspiratiebron die zijn hele leven lang belangrijk voor hem was: de rococo. Hoewel deze schilderstijl na de Franse Revolutie als frivool en immoreel werd beschouwd, beleefde hij in de 19e eeuw een renaissance en was hij tijdens Renoirs leven razend populair. Dit omvangrijke boek wordt gepubliceerd ter gelegenheid van de grootschalige tentoonstelling van het Städel Museum en onderzoekt Renoirs veelzijdige affiniteit met traditie aan de hand van verhelderende nevenschikkingen van zijn kunst met werken uit de 18e eeuw en zijn tijdgenoten. Tekst in het Engels.