Op 15 juni 1942, terwijl duizenden vakantiegangers in de zon lagen op Virginia Beach, barstten vlak voor de kust twee enorme vuurballen los van een konvooi olietankers dat Chesapeake Bay binnenvoer. Terwijl mannen, vrouwen en kinderen vanaf de kust toekeken, vielen twee beschadigde olietankers uit de lijn en begonnen te zinken. Toen ontplofte een klein escorteschip in een hevige explosie. Oorlogsschepen en vliegtuigen van de marine bestookten het water met dieptebommen, maar het mocht niet baten. Binnen de volgende vierentwintig uur lag een vierde schip op de bodem van het kanaal – allemaal slachtoffers van de negenentwintigjarige Kapitänleutnant Horst Degen en zijn bemanning aan boord van de Duitse U-boot U-701. In The Burning Shore presenteert de veelgeprezen militair verslaggever Ed Offley een spannend verslag van het bloedige U-boot offensief langs de oostkust van Amerika in de eerste helft van 1942. Hij gebruikt het verhaal van Degen’s drie oorlogspatrouilles als een lens om dit vergeten hoofdstuk van de Tweede Wereldoorlog te bekijken. Zes maanden lang doken Duitse U-boten op in de wateren voor de oostkust, brachten ongestraft koopvaardijschepen tot zinken en dreigden de bevoorradingslijn van Amerika naar Groot-Brittannië te verbreken. Degens succesvolle infiltratie in de Chesapeake Bay midden juni maakte het succes van de U-boten duidelijk en zijn spectaculaire aanval joeg het Amerikaanse publiek angst aan als nooit tevoren. Maar Degens cruise werd minder dan een maand later onderbroken toen luitenant Harry J. Kane van de Amerikaanse luchtmacht en zijn vliegtuigbemanning het silhouet van U-701 voor de kust zagen. De daaropvolgende botsing betekende een kritiek keerpunt in de Slag om de Atlantische Oceaan en vormde de basis voor een onwaarschijnlijke vriendschap tussen twee overlevenden van de episode.